De onafhankelijke Curriculum and Assessment Review in Engeland heeft een keerpunt betekend voor muziekonderwijs.
Deze uitgebreide beoordeling, onder leiding van professor Becky Francis, heeft tot doel de manier waarop we curriculum en beoordeling benaderen voor 5- tot 19-jarigen te transformeren, waarbij ambitie, uitmuntendheid, relevantie, flexibiliteit en inclusiviteit worden gebalanceerd. Voor muziekonderwijs in het bijzonder vertegenwoordigen de veranderingen de meest significante beleidswijziging in decennia, een die eindelijk jaren van achteruitgang en marginalisering zou kunnen terugdraaien.
De dood van de EBacc: een overwinning voor muziek
De meest significante verandering is de afschaffing van de Engelse Baccalaureaat (EBacc) prestatiemaatstaf.
Dit beleid, dat leerlingen naar acht kernvakken voor GCSE stuurde en kunst- en beroepsvakken uitsloot, is breed bekritiseerd door muziekdocenten omdat het een tweeledig onderwijssysteem zou creรซren.
Als iemand die de impact van deze maatregelen uit de eerste hand heeft meegemaakt, ben ik van mening dat het schrappen van de EBacc scholen de broodnodige ruimte geeft om muziek goed te ondersteunen. Scholen zullen niet langer de druk voelen om alleen EBacc-vakken prioriteit te geven, waardoor muziek zijn rechtmatige plaats in het curriculum kan terugkrijgen in plaats van te worden weggestopt in steeds kleiner wordende tijdsblokken.
De evaluatie verbindt zich er ook toe om de Progress 8-verantwoordingsmaatregelen te hervormen om studenten aan te moedigen een grotere breedte aan GCSE-vakken te volgen, waaronder kunst, geesteswetenschappen en talen.
Dit vertegenwoordigt een fundamentele verschuiving van de nauwe focus die de Engelse educatie al meer dan tien jaar domineert.
Arts als een recht, geen luxe
De introductie van nieuwe verrijkingsbenchmarks is eveneens significant.
Alle scholen in Engeland zullen nu verplicht worden om kernverrijkingsactiviteiten aan te bieden op vijf gebieden, waaronder kunst en cultuur, waarbij Ofsted deze verwachtingen meeweegt in reguliere inspecties.
Echter, hoewel het aanmoedigen van muzikale buitenschoolse "luxe verrijking" weliswaar toegang biedt voor iedereen, mag het niet worden gezien als een "toevoeging" of "extra".
Muziek en de kunsten zijn enorm belangrijk voor de geestelijke gezondheid, emotionele ontwikkeling, emotionele intelligentie en sociale ontwikkeling. Vanuit zakelijk oogpunt genereert de muziekindustrie in het VK miljarden meer dan voetbal, toch behandelen we het vaak als secundair aan traditionele academische vakken.
Dit beleidswijziging moet worden geรฏmplementeerd met de wetenschap dat muziekonderwijs essentieel is, niet optioneel.
Wanneer we muziek als verrijking omschrijven, lopen we het risico dezelfde mentaliteit in stand te houden die er in de eerste plaats toe leidde dat het gemarginaliseerd werd.
De curriculumrevolutie die we echt nodig hebben
De recensie stelt voor om de nationale curriculumprogramma’s voor alle vakken te vernieuwen, te publiceren in 2027 voor het eerst onderwezen in 2028.
Dit biedt een ongekende kans om fundamentele kwesties in muziekonderwijs aan te pakken.
Huidig vakgericht muziekonderwijs leidt tot een brede ervaring, maar zelden tot diepgang en verbeterde vaardigheidsontwikkeling.
Wat we hard nodig hebben, is voortdurende ontwikkeling van kernvaardigheden, verbonden van de kleuterklas tot aan A-level en BTEC-kwalificaties. In plaats van van hot naar her te springen, het ene semester wereldmuziek, het volgende filmmuziek, hebben studenten consistente, progressieve vaardigheidsopbouw nodig die echte muzikale competentie ontwikkelt.
Het curriculum vernieuwen moet prioriteit geven aan:
- Sequentiรซle vaardigheidsontwikkeling in het lezen van muzieknotatie
- Progressief begrip van harmonie en theorie
- Consistente instrumentale en vocale techniekopbouw
- Verbonden leertrajecten van de vroege kinderjaren tot gevorderde studie
Hervorming van GCSE en A Level: Voorbereiding op de realiteit
De aanbeveling van de beoordeling om GCSE Muziek en technische diploma's gelijktijdig te onderzoeken, pakt een kritieke kloof in ons onderwijssysteem aan. De aanpassing van GCSE Muziek moet rekening houden met hoe leerlingen worden voorbereid op A-niveau Muziek, en A-niveau Muziek moet leerlingen voorbereiden op universitair onderwijs.
Recente gesprekken tussen The Maestro Online en universiteiten, conservatoria en koordirigenten onthullen een zorgwekkende trend: meer opleidingen op masterniveau omvatten het leren lezen van muzieknotatie en "notenbalken", wat de tijd voor de ontwikkeling van kwaliteitsmuzikale vaardigheden beperkt. Dit bedreigt ons vermogen om op gelijke voet te staan met internationale tegenhangers.
Wanneer studenten aan de universiteit aankomen die niet vloeiend muziek kunnen lezen of een basaal harmonisch begrip missen, wordt kostbare studietijd besteed aan fundamentele vaardigheden in plaats van aan geavanceerde muzikaliteit.
Dit creรซert een domino-effect dat uiteindelijk onze muzikale cultuur verzwakt en onze internationale concurrentiepositie vermindert.
Leren van internationale uitmuntendheid
De recente ervaringen van Maestro Online's in Parijs en aan de Liszt Academie in Hongarije verlichten wat we missen. Muzikanten in andere landen zoeken naar het ontwikkelen van de hoogste conservatoriumbenadering met grondig begrip van harmonie, muzikaliteit en aanzienlijke ontwikkeling van uitvoerende vaardigheden.
Deze op uitmuntendheid gerichte aanpak komt al op jonge leeftijd ten goede aan jonge musici. In veel landen zoeken jonge musici actief naar ontwikkeling en docenten, op dezelfde manier waarop musici in India een goeroe zoeken. Deze mentorencultuur, gericht op het bereiken van de hoogst mogelijke normen, wordt zelden gezien in het VK.
We zijn comfortabel geworden met middelmatigheid, terwijl we uitmuntendheid zouden moeten inspireren. Andere landen begrijpen dat muzikale prestaties toegewijde, systematische ontwikkeling vereisen, van kindertijd tot professionele opleiding.
Wat Moet Er Nog Gebeuren
Ja, de overheid verbetert de huidige status, maar er blijft aanzienlijk werk te doen. Twee kritieke gebieden vereisen onmiddellijke aandacht:
Ten eerste moeten we de geestelijke gezondheid en het welzijn van kinderen volledig ontwikkelen door middel van muziek en de kunsten als een kernonderdeel, niet als een extraatje. Het bewijs van de impact van muziek op welzijn, cognitieve ontwikkeling en emotionele intelligentie is overweldigend. Toch blijven we deze voordelen behandelen als prettige bijkomstigheden in plaats van centrale onderwijsresultaten.
Ten tweede moeten we het verlangen ontwikkelen om “de beste musici te zijn” en te streven naar uitmuntendheid op de manier zoals die in Europa, de VS en internationaal wordt ervaren. Dit gaat niet over elitarisme: het gaat om het creรซren van een cultuur waarin muzikale uitmuntendheid wordt gewaardeerd, nagestreefd en bereikt.
De evaluatie vertegenwoordigt vooruitgang, maar de implementatie zal bepalen of deze veranderingen muziekonderwijs werkelijk transformeren of simpelweg bestaande problemen herrangschikken.
Het Pad Vooruit
De Curriculum and Assessment Review biedt oprechte hoop voor de toekomst van muziekonderwijs. De afschaffing van de EBacc, de introductie van benchmarks voor verrijking en de toewijding aan curriculumhervorming creรซren voorwaarden voor positieve verandering.
Succes hangt echter af van de erkenning dat muziekonderwijs geen luxe of optionele extra is: het is essentieel voor de ontwikkeling van evenwichtige, emotioneel intelligente en cultureel geletterde burgers. We moeten deze kans gebruiken om een systeem op te bouwen dat echte muzikale vaardigheid en begrip ontwikkelt, terwijl we jonge mensen inspireren om hun hoogste potentieel te bereiken.
De evaluatie heeft de deur geopend. Nu moeten we er met doel, ambitie en onwrikbare toewijding aan muzikale uitmuntendheid voor iedereen doorheen lopen.
Artiestenprofiel: Lang Lang
Lang Lang, een van ‘s werelds meest erkende klassieke pianisten, vertegenwoordigt het soort muzikale uitmuntendheid en inspiratie dat onze onderwijsbenadering zou moeten sturen. Geboren in China, begon hij op driejarige leeftijd met pianolessen en toonde hij de gerichte, systematische ontwikkeling die internationale muzikale training kenmerkt. Lang Lang’s reis van wonderkind tot wereldster illustreert de kracht van het combineren van technische uitmuntendheid met emotionele expressie: precies wat ons hervormde curriculum zou moeten nastreven bij elke student. Zijn advies aan jonge musici benadrukt consequent het belang van zowel rigoureuze oefening als oprechte muzikale passie, en herinnert ons eraan dat uitmuntendheid en vreugde in muziek geen wederzijds exclusieve zaken zijn.